این سه دلیل من:

۱- احساس نزدیکی با شهر زادگاهم و همشهریام

۲- ایجاد ارتباط با افراد جدید و پیدا کردن دوستان جدید

۳- نوشتن افکارم و ایجاد یک ارتباط فرهنگی و ثبت برخی از آثار پدرم

این روزها بحث ا.ن.ت.خ.ا.ب.ا.ت خیلی داغ شده. تا ماه دیگه این موقع دوباره زندگی روی روال عادی اش می افته. این خط و اینم نشون.

نیاز جون بهت تسلیت می گویم.

اینم عکس دخترکش.

چهار چيز است که قابل بازيابي نيست سنگ پس از پرتاب شدن، سخن پس
      از گفته شدن، فرصت پس از از دست رفتن، و زمان پس از سپري شدن.

سلام به همه دوستان گرامی. مدتی است که (طبق معمول) کمی گرفتار هستم و مطلب هم نداشتم و نبودم.

سکه ۱۰۰۰ ریالی دیده اید؟ واقعا کجای دنیا یک سکه دیده اید که یک عدد یک و سه تا صفر روش باشه؟ و باهاش هم هيچي نتونيد بخريد؟

خب حالا میشه برای این عکس هم یک توضیحی برای من بنویسید؟ (سه نوع سكه ۵۰۰ ريالي موجود و رايج).

 جالب اينه كه تاريخ ضرب روي سكه ها از راست به چپ اينه: ۱۳۸۵-۱۳۸۶-۱۳۸۷.

وبلاگ بچه ها هم به روز است.

این عکس رو هم یکروز که بعد از مدتها توی تهران رنگین کمان دیدم، گرفتم.

سلام. امروز صبح ما بیدار شدیم و دیدیم که برج میلاد نیست. اینور را نگاه کن آنور را نگاه کن نخیر نبود که نبود. دیشب که از کنارش رد می شدیم سرجایش بود ولی امروز صبح نبودش. از بس که دیشب نورانی و قشنگ بود. چند بار خواستیم به شهردار پیشنهاد بدهیم که یک تکه نمک به آنتنش آویزان کند که یکدفعه چشمش نزنند ولی امروز صبح که بیدار شدیم دیدیم که برج میلاد سر جاش نیست. خیلی ناراحت شدیم.   وقتی که آبتین از خواب بیدار شد گفتم آبتین دیدی برج میلاد را دزدیدند؟ برج سر جایش نیست. آبتین هم اولش یک کمی ناراحت شد و بعد آمد دم پنجره و گفت: نه بابا هوا ابریه و ابر رویش را گرفته. دیدم که راست میگه گفتم پس چرا خودم اول متوجه نشدم؟ بعد هم خیلی خوشحال شدیم که برج سر جاشه و ندزدیدنش!!!!!

امروز صبح برف می آمد آنهم چه برفی. هوا شده بود یک درجه زیر صفر. دوباره پالتو ها و چکمه ها را از کمد در آوردیم. هوا آنقدر سرد شده که از دهانمان بخار در می آید. آخه روز ۲۵ فروردین باید برف بیاد؟ خدا رو شکر. نعمته. من که سرما را بیشتر از گرما دوست دارم. الان هوا آفتابی شده ولی خیلی سرده ما فن کویل ها را روشن کرده ایم .

زندگي مثل دوچرخه سواري مي مونه ..واسه حفظ تعادلت هميشه بايد در حركت باشي ....آلبرت انيشتين     

سلام به همه دوستان خوبم. خوبید؟ عید خوش گذشت؟ سال نو همه تان مبارک باشد . برای همگی سال خوبی را آرزو می کنم. تعطیلات عید را چند روزی تهران بودیم سر خانه و زندگیمان و مشغول عید دیدنی و غیره . چند روزی را هم رفتیم دیار غربت (دبی) و بعد هم برگشتیم و چند روز گیج و منگ بودیم و رفتیم سرکار (اصلا دلم نمی خواست برگردم سرکار!!!!!) خب طبیعتا بعد از گذشت یک هفته از سر گرفتن زندگی عادی، دوباره همه چیز عادی شد و روز از نو و روزی از نو.

این چند وقته هم حوصله وبلاگ نویسی نداشتم ولی به همه تان سر زدم و برای همه تقریبا نظر گذاشتم.

همچنان مشغول دیدن سریال لاست هستیم. شنیده ام سریال دیگری هم هست به نام فرار از زندان که اونم قشنگه ولی دیگه حاضر نیستم به هیچ سریال دیگری عادت کنم.

کسی که اونقدر به من بدی کرده و من خیلی ازش دلگیرم و می دونم حداقل حالا حالاها نمی تونم ببخشمش، با شوهرش که از خودش هم بدتره رفته مکه. واقعا مکه رفتن اینجور آدما چه توجیهی می تونه داشته باشه؟موقع رفتنش حتی جرات نکرد به من زنگ بزنه...

سلام به همه دوستان عزیز. از همینجا به همه دوستان عید را تبریک می گویم. اگر نتوانستم به همه تک تک سر بزنم عذر می خواهم. من احتمالا تا ۱۴ فروردین نیستم. امیدوارم سالی سرشار از موفقیت و شادکامی و سلامتی و پول (۱) داشته باشید. ایام به کام، دلها آرام، تنها سالم، جیبها پر پول باد.

دلتان خوش، زندگی تان سبز باد.

سال نو مبارک

اینروزها همه لاست نگاه می کنند، ....

دوستم برایم تعریف کرد که افراد خانواده شوهرش دور هم جمع می شوند و ساعتها سریال لاست نگاه می کنند و اضافه می کرد «چه حوصله ای دارند». از قضا همین دوست بنده از فامیل همسرش چند قسمت از سریال را می گیرد که ببیند قضیه این سریال چیه؟ این می شود که دوست من و شوهرش حدود ۸ ساعت بدون وقفه سریال را نگاه می کنند و بعد هم شوهرش از او قول می گیرد که مبادا من که نیستم تنهایی سریال نگاه کنی . باید صبر کنی تا من بیام و با هم ببینیم.

من و آقای همسر هم با وجود مشغله زیاد و دو تا بچه، وقت زیادی برای فیلم دیدن نداشتیم و به آنها می گفتیم « چه حوصله ای دارید . یعنی شما ۸ ساعت می نشینید و سریال نگاه می کنید؟» . خب طبیعتا ما هم از روی کنجکاوی یک دی وی دی چهار قسمتی را نگاه کردیم و وقتی که تمام شد هر دو ناراحت بودیم که چرا بقیه سریال را نداریم. این شد که ما هم به جرگه بینندگان لاست پیوستیم. حالا هر شب برنامه مان این شده که زود شام بخوریم و لاست ببینیم .

واقعا این سریال خیلی جذاب، سرِکاری، سرگرم کننده و غیر قابل ترک است. به شما هم توصیه می کنم که این سریال را ببینید.

- در یک ملاقات غیر منتظره با خانم روجا چمنکار دیداری داشتم. خیلی از دیدنشان خوشحال و هیجان زده شدم. موقع خداحافظی آدرس وبلاگهایمان را با هم رد و بدل کردیم. متاسفانه وبلاگ ایشان در پرشین بلاگ است که من نتوانستم به ایشان سر بزنم. همینجا از خانم چمنکار عذرخواهی می کنم و امیدوارم که سر نزدن من را ببخشند.

سلام.

توی هفته گذشته چند فیلم دیدم که خیلی برایم دیدنشان جالب بود. اول فیلم میلیونر زاغه نشین که فیلم بسیار زیبایی است و ما را مجذوب و میخکوب کرد. اصولا من از فیلم هندی خوشم نمیاد و در تمام عمرم شاید ۴ یا ۵ تا فیلم هندی دیده باشم ولی این فیلم فقط هنرپیشه هایش هندی هستند و تمام عوامل فیلم و کارگردانش امریکایی و انگلیسی هستند. من بلد نیستم که برای فیلمها نقادی کنم ولی فیلم خیلی جالبی بود. اشتباه بزرگی که مورد این فیلم صورت گرفته ترجمه واژه Slumdog است که به معنی زاغه نشین می باشد ولی در بعضی جاهای فیلم این کلمه به صورت دیگری ترجمه شده و در زیر نویس می آید که باعث شده عده ای فکر کنند که در این فیلم به مسلمانان توهین شده در صورتیکه اشتباه در ترجمه زیر نویس است (تا آنجایی که من متوجه شدم) البته این فیلمهای جدید که با زیر نویس فارسی به دست ما می رسد اکثرا دارای اشتباهات ترجمه می باشند که بعضی جاها باعث می شود ما کلی بخندیم...

 فیلم بعدی که در جریان اسکار رقیب میلیونر زاغه نشین بود فیلم "ماجرای عجیب بنجامین باتن" است. این فیلم که تقریبا دو ساعت و چهل دقیقه است، ساختار بسیار زیبایی دارد. ماجرای فیلم در مورد بچه ای است که پیر به دنیا می آید یعنی درست مثل یک پیرمرد که بینایی اش را در اثر آب مروارید از دست داده و زمان برای این کودک به عقب بر می گردد و بجای اینکه مثل یک فرد عادی از کودکی به پیری برسد، از پیری به کودکی می رسد و حوادث زندگی اش آنقدر وارونه است که نمی تواند مانند یک فرد عادی زندگی کند و حتی برای فرزندش پدری کند و مجبور به ترک زن و فرزندش میشود و در آخر وقتی که همسرش یک پیرزن شده و خودش به صورت کودک نوزادی درآمده، در آغوش همسرش جان می سپارد. وقایع فیلم درست مثل یکی از آرزوهای همیشه بشریت است که همیشه آرزو می کردیم ای کاش به جای پیر شدن جوان می شدیم. ولی این فیلم نشان می دهد که باید به آنچه که هستیم و داریم قانع و برایش شکرگذار باشیم. صحنه آخر فیلم که مرگ بنجامین باتن را نشان می دهد بسیار تاثیرگذار است کودک زیبایی که در حال نگاه کردن به صورت همسرش که حالا برایش مادری می کند به آرامی چشمهایش را می بندد و دنیا را ترک می کند. فیلم با بازی براد پیت و کیت بلانچت است. توصیه می کنم حتما این فیلم را ببینید.

فیلم دیگری هم که دیدم به نام "درست مثل بهشت". این فیلم بسیار زیبا بود و مسائل معنوی زیبایی در آن به چشم می خورد. فیلم در مورد دختری است که پزشک است و یک تصادف باعث می شود که به کما برود و در همین حین روحش با فردی که خانه او را اجاره کرده ارتباط بر قرارمی کند و در آخر همه ماجرا ها به خوبی و خوشی تمام می شود .

خب این پست همه به فیلم اختصاص پیدا کرد و دلیلش هم تعطیلی چند روزه و دیدن فیلم و خانه تکانی و باقی قضایا بود.

***** حذف شد*****

چارلي چاپلين: وقتي زندگي 100 دليل براي گريه كردن به تو نشان ميده تو 1000 دليل براي خنديدن به اون نشون بده

سلام.

اول اینکه فکر نکنید تنبل شده ام و مطلب نمی نویسم. از شما چه پنهان که مطلب برای نوشتن نداشتم. یعنی فرصت فکر کردن به مطلب را نداشتم. از هفته پیش تا تقریبا دیروز همه مان به ترتیب مریض شدیم تا حالا که تقریبا خوب شده ایم. پس توی این مدت مریض داری می کردم.

مادر بودن جدای از تمام حس های قشنگی که داره مخصوصا وقتی که دو تا چشم کوچولو بین هزاران نفر آدم فقط به تو نگاه می کنه و فقط با نگاه قشنگش از تو توجه و عشق میخواد، گاهی وقتها حس بدی هم به آدم میده. وقتی که اون چشمای کوچولو تبداره یا بیحاله دلت می خواهد تمام دنیا را بدهی تا اون نگاه به حالت اولش برگرده. دلت می خواد زمان به عقب برگرده و جوجه کوچولویت دوباره جیک جیک کنه و شیطونی کنه. وقتی که بچه ها سر حالند و شیطونی می کنند آدم دلش یک لحظه آرامش میخواد و یک لحظه سکوت حتی یک لحظه دلش می خواد این کوچولوی رام نشدنی را بغل کند و آرام کند ولی وقتی که همین کوچولو مریض میشه و در آغوشت می گیری اش، آرزو می کنی که کاشکی مریض نبود و الان توی خونه می دوید و شلوغ می کرد و همه چیزو به هم می ریخت.

باید کم کم برای خانه تکانی آماده شویم. خانه های دلمان را بتکانیم. یعنی منم می تونم خونه دلمو بتکونم؟

اي صميمى اي دوست

گاه بيگاه لب پنجره‎ ‎خاطره ام مي آيي.

 اي قديمي اي خوب

 تو مرا ياد كني يا نكني، من به يادت هستم.

آرزويم همه‎ ‎سرسبزي توست.

دايم از خنده، لبانت لبريز

دامنت پر گل باد.

اول: بارون نمیاد

"دعا کنیم که باران به خانه برگردد    به ناز آن صنم نازدانه برگردد"

باران نمیاد برف نمیاد . خدایا چه می خواهد بشود؟ امسال مثل اینکه اصلا آسمان قصد ندارد ببارد. دیروز یک کمی باد وزید و کمی هوا را تمیز کرد. آسمان تهران بغض می کند ولی بغضش نمی ترکد. روز پنجشنبه و یک کمی هم شنبه بارید. توی همون برف و بارونا با دوستامون رفتیم دربند جای همه خالی زیر آلاچیق نشستیم و زیر پایمان هم منقل داغ گذاشته بودند و برف هم می بارید خیلی خوش گذشت.

دوم: برای وبلاگ بچه ها مطلب آماده دارم احتمالا امروز آپ می کنم.

سوم: پدر و مادر عزیزم و همسر گرامی ام هر جا که کارم پیشرفت می کند از دعاهای شما و دل پاک شماست. اگر اذیتتان می کنم منو ببخشید. دوستتان دارم.

چهارم: دلم هوای بوشهر دارد. کی می شود بیایم؟

پنجم: دارم یک کتاب می خوانم به اسم "دا" . معمولا سوژه های ناراحت کننده و دلخراش را نمی خوانم ولی این کتاب خیلی جالبه و خاطرات واقعی خانم سیده زهرا حسینی است و داستان زندگی اوست که موقع شروع جنگ ایران و عراق وقتی که ۱۷ سال داشته داوطلبانه کارهایی انجام می دهد که هیچکدام از ما جراتش را نداریم. خواندن بعضی از قسمتهای کتاب مو به تن آدم سیخ می کند و بعضی جاهایش هم اشک به چشم می آورد فعلا که من یک سوم کتاب را خوانده ام.

ششم: بالاخره آپدیت کردم!!!!!!!!